Terug naar je emotionele aanwezigheid

Soms ben je er wel, maar ben je er niet echt.

Je zit aan tafel. Je brengt je kind naar school. Je vraagt hoe de dag was. Je doet wat nodig is. En toch voel je ergens dat je aandacht verdeeld is. Dat je hoofd nog bij werk zit. Bij zorgen. Bij geld. Bij wat er allemaal geregeld moet worden.

Veel vaders herkennen dat

Niet omdat ze niet van hun kinderen houden. Juist niet. Vaak dragen ze zoveel, dat ze ongemerkt verder van zichzelf af komen te staan. En als je ver van jezelf af bent, wordt het moeilijker om werkelijk aanwezig te zijn bij een ander.

Emotionele aanwezigheid begint niet met grote gebaren.

Het begint met vertragen.

Met merken wat er in jou gebeurt voordat je reageert. Met luisteren zonder meteen op te lossen. Met je kind aankijken en even echt blijven. Niet perfect. Niet altijd rustig. Maar wel bereid om terug te komen.

Kinderen voelen vaak meer dan we denken.

Ze merken niet alleen wat je zegt, maar ook hoe je aanwezig bent. Of je haast hebt. Of je gespannen bent. Of je ruimte hebt om te luisteren. Dat betekent niet dat je altijd ontspannen moet zijn. Het betekent wel dat eerlijkheid belangrijker is dan doen alsof.

Soms kan een eenvoudige zin al verschil maken.

• Ik was er net niet helemaal bij.

• Kom, vertel nog eens.

• Ik merk dat ik moe ben, maar ik wil wel naar je luisteren.

Daarin zit geen zwakte. Daarin zit vaderschap.

Aanwezig zijn vraagt dat je jezelf niet steeds overslaat. Dat je leert herkennen wanneer je automatisch doorgaat, pleast, oplost of verdwijnt in je hoofd. Niet om jezelf te veroordelen, maar om opnieuw te kunnen kiezen.

Je hoeft niet ineens een andere vader te worden.

Je mag beginnen met één moment.

• Een ademhaling voordat je antwoord geeft. Een blik die blijft. Een hand op een schouder. Een wandeling zonder telefoon. Een vraag waarop je het antwoord echt wilt horen.

  
  

Zo ontstaat verbinding opnieuw.

Niet omdat alles meteen goed is. Maar omdat je laat merken;

• Ik ben hier.

• Ik luister.

• Ik wil je zien.

En misschien begint daar ook iets voor jou.

Want wie opnieuw aanwezig wordt bij zijn kind, komt vaak ook langzaam weer thuis bij zichzelf.